Türkiye’de son zamanlarda gün geçmiyor ki dinci söylemlerin eyleme yansıdığı gün olmasın ve bu olaylar burjuva basını ve iktidar odaklarının gündemine düşmesin… Son zamanlarda, gerçekten de dinci yığınların azıtması ve Sünni Müslüman olmayan kesimlerin yaşam alışkanlıklarını sürdürdükleri mekanları daraltmaya başladıkları bir vaka.  Bu bağlamda söz gelişi büyük şehirler de bile insanlar Sünnilerin oruç ayında sokaklarda rahat yemek yiyemiyorlar. Gene bu bağlamda insanların gündelik hayatları daha çok dini söylemlerin egemen olduğu bir hal alıyor. Sözgelişi birine günaydın demek eskisinden daha fazla dikkat gerektiren bir hal alıyor “Es Selam un Aleykûm” demek varken… Ve bu süreç benim açımdan sıkıntılı ve totaliter dönüşümün katliamcı ayak seslerine işaret. Ama…

Aslında dinci söylemlerin gündelik hayata pratik olarak yansıması bir yanıyla da iyi… Çünkü ikiyüzlülükleri teşhir için epey malzeme sunuyor bizlere… Gündelik hayatta yıllardır kendilerini laik olarak tanımlayanların, dincilerin eylemleriyle kuşatılmasının onlara yaşattığı en azından “şeriat korkusu” nu hissetmelerinin beni iyi hissettiren yanlarının olduğunu da itiraf etmem gerek.

Bu ülkenin yıllardır etliye sütlüye karışmayan; ülkede olup bitenlere göz yuman; her fırsatta cismani olarak gösteremedikleri, ne menem şey olduğunu kesinlikle sormanın akıllarına bile gelmediği devletin yanında olmayı erdem belleyen; bu bağlamda ülkede yüzlerce yıldır acı çekenlerin neden acı çektiklerini akıllarına getirmedikleri gibi acı çekenlere bir acı da kendileri çektirsinler diye her fırsatta harekete geçen yığınlarının dinci eylem tarzlarıyla kuşatıldıklarını fark etmeleri ve “şeriat korkusu”yla fevaran etmeye başlamaları… Dedim ya, ikiyüzlülüğün teşhiri yada birilerinin de “etine ateş düşmesi” ve çıplak gerçeğin yakıcı yanlarını hissetmeleri açısından iyi…

Aslında meseleye böyle bakmanın, sadistik yanları olduğunu gözden kaçırıyor değilim. Yani bir ülkede olup bitenlerin birileri tarafından daha doğru algılanması için onların acı çekmesine yol açan koşulların oluşmasından memnuniyet duymak hiç de iyi bir ruh halinin işareti değil. Ama böyle hissettiğimi söylemek de bozukta olsa belki hala dürüst olmayı deneyen bir ruh halinin işareti. Neyse… Biz bu ülke de dinci eğilimlerin gündelik yaşam pratiklerini nasıl kuşattığı konusuna yeniden dönersek…

Kendilerini laik ilan eden ve dini devletin tekeline vermeyi din özgürlüğü sanan ve çoğu kez kendilerini gerçekten ilerici/demokrat olarak algılayan yığınlar, bu ülkenin kuruluşunu ve devamını sadece hikmeti kendinden menkul devletin belli kurumlarının (daha çok asker ve kısmen diğer laik kurumlar) sağladıklarını düşündüklerinden, bu ülkede meydana gelen iyinin de kötünün de sorumlusu olarak kendilerini görmeyi hiçbir zaman beceremediler. Her fırsatta iyi ya da kötü gidişin sorumluluklarını kendileri dışında olduklarını düşündükleri ve ulaşılmaz-erişilmez kabul edip/yüceltip biat ettikleri kurumlara attılar. Bu ülkede, bir değer olarak kendilerini görüp kendilerine ait değerlerin törpülenmeye çalışıldığı hiçbir durumda kendi değerlerine kendileri aracılığı ile sahip çıkamadılar. Yer geldiğinde bir yandan “Elhamdülillah biz de Müslüman’ız” diyerek dalkavukça Müslüman rolü oynadılar, öte yandan Müslüman kitlelerin “Şeriatçı/İslamcı taleplerine” açıkça olma cesaretini göstermeden el altından “gericilik” damgasıyla kıs kıs güldüler, onları çağdışı ilan ettiler.

Kendilerini laik ilan eden ve kendi inançlarının köklerini araştırmayı bile gereksiz bularak kuru bir laiklik söylemiyle kendilerini çağdaşlık katına yücelten, çağdaş olmaları nedeniyle de Modern Batı toplumlarının ürettiği her türden teknolojik ve bilimsel sonuçtan arsızca faydalanan ama dünya literatürüne, dünya toplumlarının gelişmesine katkı sunacak bir tek icat bile sokamayan bu laik demokratlar, örneğin, kardeş kanı akmasın diyerek başa gelen (ABD elçisinin cuntanın geldiği gün “bizim çocuklar işbaşında, kaygılanacak bir şey yok”  diye başkanlarına haber verdiği) Evren cuntasını alkışlayıp, dahası kendilerinden daha onurlu olan çocukları işkencelere bu cuntacılar tarafından götürülürken “iyi oldu, o kadar söyledik, cezalarını çeksinler”  diye alkış tuttular. Bu laik demokrat kesimin çok önemli bir kısmı  Evren cuntası döneminde “din derslerinin zorunlu hale getirilmesini –ki din dersinden anlaşılan katı Emevi-Sünni yorumuna dayalı ve diğer dinleri aşağılayan kendi içindeki mezheplerden bahsetmeyi ise bölücülük sayan totaliter bir kendini yüceltme söylemi idi sadece”, “Alevi köylerine cami yaptırılmasını” zorunlulaştıran, “bu ülkeyi bir arada tutacak harcın yalnız İslam’dan geleceğini” ifade eden, bunların karşısına dikilmeye çalışanları “hainlikle, bölücülükle” suçlayan olguları duymazdan bilmezden geldiler. Bunların önemli bir kısmı, Özal’ın siyasal müritliğini yapmayı en ilerici durum gibi algıladı. Ülke kaynaklarının kurutulmasının ikinci balayı çağı olan (birincisi mütegallibiye kesiminin, karaborsacılarla dolandırıcılarla ve toprak ağaları ile birlikte ikinci dünya savaşındaki vurgunlarını 1950’de siyasal iktidarla taçlandırdıkları Demokrat Parti Dönemidir) Özal İktidarı dönemini demokrasi diye alkışlayarak Özal’ın yanında saf tuttu, o dönemin Nakşi ve Sülaymancılarının iktidara nasıl adım adım yerleştiğini görmedi, duymadı, bilmedi… Gülen’i de palazlandıran bu duruma eleştiri getirenleri çağı anlamamakla suçladı… Derken bu kez Dünya savaşı nedeniyle değil, iç savaş ve çöken Sovyetlerin boş bıraktığı alandan faydalanmalar nedeniyle “at izinin it izine karıştığı” ortamda yaptıkları uyuşturucu ve silah kaçakçılığı işinden; halkın dini değerlerini sömürerek topladıkları altınlardan; uluslar arası dinci Rabıta örgütünden aldıkları riyal ve dolarlardan vs… edindikleri servetlerle ve giderek küreselleşme adı altında Yahudi tefecilerin de kendilerine sundukları katkılarla türedi zenginlik yolları açılan ve bu kez çok daha muhafazakâr ve dine dayalı söylemleri (ABD’nin ve AB’nin de “özgürlükler” adına desteklemesiyle) daha açıktan dillendiren işbirlikçi bir yapılanmanın (Türkiye’nin dincileştirilmesinin) üçüncü balayı dönemine girmesine engel olamadı. Dahası onlarla da “özgürlükler” adına flört etti.

Kendi aralarında ki az sayıda namuslu insanı “bir kaşık suda boğan”, çoğu kez onları alışılmış devlet diliyle “komonos”lukla suçlayan, dünyanın kurtuluşunu kapitalizm batağında arayan hatta kavramsal olarak kapitalizm üzerine bile söyleyecek sözleri bulunmayan bu beceriksiz ve çıkar düşkünü ikiyüzlü demokratlar, şimdi fevaran koparıyorlar… Dinciler her gün daha fazla azıtıyorlarmış… Haşameli kadınlar ve erkekler bikiniyle denize giren genç ve çağdaş kızlara/kadınlara müdahale ediyorlarmış, camilerde şeriat söylemleri (şeriat propagandası yapılmayacak ta ne olacaktı camide, mehter marşıyla ya da ellinci yıl marşıyla ulusalcı, Türk-İslam sentezci törenler mi düzenlenecekti)  almış başını gitmiş, yakında Türkiye İran’a dönermiş, Atatürk’ün mezarda kemikleri sızlarmış…

Ne diyelim… sevsinler… Bir yandan her bayram o dincilerle aynı saflarda namaza duracaksınız, oruç tutmasanız bile her Ramazan ikiyüzlü bir dine saygı masalına sığınarak “oruç tutuyor” gözükeceksiniz, tüm ömrünüz boyunca elinize bir kez almadığınız Mushaf’ı işlemeli kılıflara sarıp başınızın ucunda tutmayı Müslüman olmanın kanıtı göstereceksiniz ama o Mushaf’ın yazıldığı alfabeyi gördüğünüzde bunu gericilik olarak yorumlayacaksınız,  evlerinizin duvarlarına “karınca duasını”, koyunlarınıza “en’am ı ya da ayet el kürsi”li hamayılları, boyunlarınıza altın zincirli Atatürk kolyeleriyle birlikte asıp dolaşacaksınız… Dinle ilgili önemli araştırmalar yapan, Tarık Dursun, Bahriye Üçok gibi aydınların öldürülmesine ses çıkarmayacaksınız, dahası için için onların yaptıklarını dinci kesimlerle aynı dili kullanarak “cami duvarına pisleme” yada “eceli gelen it” yada “Müslüman mahallesinde salyangoz satma” türünden ifadelerle karşılayacaksınız… Bu bağlamda yaşam alanları onyıllardır daraltılan insanların yaşadıkları sıkıntıları görmezden geleceksiniz, Suni-Müslüman olmayan kişilerin aşağılanmalarına, dışlanmalarına, horlanmalarına ses çıkarmadığınız gibi çoğu kez Şeriatçı kesimle bir olup bu gruplara saldıracaksınız, on yıllardır dincilerle kol kola girip bu ülkenin acı çeken dışlanmış gruplarını daha da “ötekileştirip”  tüm lanetli bilinçaltı kötülüklerinizin boşaltım yeri olarak bu gruplara bilinçdışı bir öfkeyi ve kini kusacaksınız…

Ülkenin altını oyan bu grupların palazlanmasına katkı sunarken laik cumhuriyete bir şey olmayacak,  ama sıra sizin denize girdiğiz sahillerde iki tane kadına “haşemeliler” saldırınca laiklik ve demokrasi elden gidiyor olacak… ne diyelim… atalar söylemiş, “böyle başa böyle tarak………”