Emro, emro sibeye qîz û bûkê gundê me meşîyane w’avê
Delal, bejn zirava, çepil dirêja, porkeja, nav qendîla xwe da ne pêşîyê
Gemar û miskînya, dêkotîya xwe dane dawîyê,
Qemer a min a bi nîşan dixemilî şeva xatirê dilê rezîl xwe da bu navê
Geli gundî û cînarno gilî û gazin û loma ji min nekin
Min sond xwerî tu cara li ser kawa xwe va kubar ra
Li tu qîz û bûkê xelkê ra nakim merhabatîyê tu silavê

Gidîno kubara min a nazik û nazelîn,
Fenanî başordegê ji golixê muradê,
Etegê Sînê bi Sînegê
Pelê xwe di weşine ji berfê ji qiraxê, ji xwe navê,
Eman de ecemê lê hê hê hê…
Dîlberê ji bo xatirê navê Xwedê be, ez ji bona te mirî me,
Ax zalimê ez nizanim tu çawa yî

Emro, emro sibeye vê sibengê diçû me Heleba şewitî
Cîyê gewran û rindan, dîkê şevê nivê di şevê min xulxuland
Delal, welatê xerib bû, durzîyê du delal bûn
Ezê nexwesî bê halî nexweşê nava cîh bûm,
Bê qewm û bê lêzim û bê kes û bê xwedî bûm
Serê min li ser balgî û balîfê, çavê min li xewê bû,
Guhê min li guhdarîyê bû, min serê xwe ji xewa sêrîn bilindkir,
Min dit cote pîrê melumê kezeb serê min sekinî bûn
Berxê, yekî kefenê min dibirî, yekî meqesê nav da difesiland

Mirin emrê Xwedê ye ez dimirim, min dit kubara min xwe dabû ber pencerê
Bi qiram û dîrhema kilê sibhanê dikira beleg çava
Vê Dîlberê Xwedê dizanibya
Gavê din da de ji kêra xwe dineqişand, xwe dixemiland,
Eman de ecemê lê hê hê hê…
Dîlberê ji bo xatirê navê Xwedê be ez ji bona te mirî me,
Ax zalimê nizanim tu çawa yî